De geweren zijn geladen, het maaiveld staat in brand
Het is vechten of vluchten en ik sta hier verlamd
Ik sluit mezelf weer op in de bunker van mijn hoofd
Ik zou willen janken als een baby maar de bron is opgedroog

Alle gasten bleken gieren, mijn wijf bleek gestoord
Hoe kom ik binnen twee keer knipperen in het midden van dit koord?
En ik spartel als een vlieg in het spinnenweb in mijn hoofd
Ik zou willen janken als een baby maar de bron is opgedroogd
En het vangnet is gemaakt van vuisten en vuur
Mijn verlaten geraamte slaat zijn hoofd tegen de muur

Een meter boven het skelet, naast het ziekenhuisbed
Met vleugels van vliezen kijkt mijn geest of hij het redt
En ze zagen aan mijn voeten, Damocles zegt: “Kijk omhoog”
En ik wil alleen maar janken maar de bron is opgedroogd
The show must go on met zelfdestructie aan het stuur
De klokken lopen huiswaarts, slaan mijn hoofd tegen de muur

De witte jas machine met zijn robotstem zegt:
“Ik zou je broer wel willen helpen maar de dokters zijn defect” 
En ik sluit mezelf weer op in de ruïne van mijn hoofd
Ik zou willen janken als een baby maar de bron is opgedroogd

Is opgedroogd, is opgedroogd, is opgedroogd